30

صنایع دستی روستا

اگرچه تاریخ دقیق آغاز گلیم بافی در هاله ای از ابهام قرار دارد، اما آثار و مدارک به دست آمده، از آن جمله بقایایی از یک گلیم، متعلق به 6000سال قبل از میلاد، مکشوف در آناتولی ترکیه، موید آن است که این هنر از هزاران سال پیش رواج داشته است. با توجه به روش بافت گلیم، که خود ملهم از شیوه بافت حصیر بوده و اینکه ابزار و وسایل مورد نیاز گلیم بافی به مراتب ساده تر از پارچه بافی و تولید محصولات دستباف است، صاحب نظران، سابقه تولید گلیم را بیش از پیشینه دستبافی دانسته اند و اعتقاد دارند که تولید پارچه های دستباف پس از بافت گلیم، مرسوم و متداول شده است. ضمن آنکه در بررسی سیر تکامل و تحول قالی بافی این نکته به روشنی دانسته می شود که قرن ها پس از تولید گلیم های ساده (گلیم های دورو) ، گلیم های سوماک (گلیم های یک رو و ضخیم تر از گلیم های ساده و تخت ) تولید شده و سرانجام از تکامل بافت چنین گلیم هایی، قالی بافته شده است؛ البته بافت گلیم سوماک را حلقه میانی گلیم ساده تا بافت قالی برشمرده اند. برای بافت گلیم ، از دارهای عمودی و افقی استفاده می شود و ابزار کار نیز شامل شانه (=دفتین)، کادر و یا قیچی است. در بافت گلیم به طور معمول از نخ پنبه ای یا نخ پشمی  ( و گاه نخ ابریشمی) به عنوان تار و از نخ پشمی الوان ( و گاه نخ ابریشمی الوان ) به عنوان پود استفاده می شود و در بافت آن ، نقشه کاربرد چندانی ندارد ، چنانکه امروزه ، تنها شمار اندکی از گلیم بافان برای بافت گلیم از نقشه استفاده می کنند.